Nieoczekiwane Spotkanie - Opowiadania Erotyczne

Nieoczekiwane Spotkanie

Siedziałam sama w domu, w turkusowej sukience, delikatny materiał otulał moje ciało, a ja byłam całkowicie pochłonięta lekturą na kanapie. Czas mijał w ciszy, przerywanej tylko szelestem przewracanych kartek. Nagle zadzwonił telefon. Spojrzałam na ekran, który rozświetlił pokój. Numer wywołał wspomnienia. Arek, mój brat, z którym kontakt urwał się dwa lata temu, po jego wyjeździe do stolicy. Odnowiliśmy relację niedawno, kiedy postanowił się ożenić. Nasze ostatnie spotkanie miało być okazją, by poznać jego narzeczonej Mai, ale ona wtedy nie mogła do nas dołączyć. Imię "Maja" przywoływało we mnie ciepło-gorzkie wspomnienia, uczucia, które kiedyś były dla mnie wszystkim, a potem zostały zapomniane.

Z wahaniem odebrałam telefon, przerywając lekturę.

-Cześć, Angelika – usłyszałam głos Arka, lekko zdyszany, jakby przed chwilą gdzieś biegł.

- Cześć, Arek. Co się stało” – spytałam, próbując brzmieć neutralnie, choć w środku czułam lekkie napięcie.

- Mam do Ciebie prośbę... Maja musi przyjechać do Twojego miasta na zakupy przedślubne. U nas ceny są wyższe, a ona chce załatwić kilka spraw. Mogłabyś ją przenocować? – Jego głos był pełen oczekiwania, ale i pewności siebie, jakby nie przewidywał odmowy.

- Nie widzę problemu, ale... – zaczęłam, lecz brat przerwał mi, szybko dodając:

- Dzięki! Już jest w drodze do Ciebie. Będzie u Ciebie za jakieś dwie godziny.

Chwilę milczałam, próbując opanować narastającą złość. Postawił mnie przed faktem dokonanym, jak zwykle. ...

... Wściekłość wzbierała we mnie, ale wiedziałam, że teraz już nie mogę się wycofać.

- Arek, mogłeś mnie uprzedzić wcześniej... – rzuciłam z wyrzutem, ale brat już rozłączył się, zostawiając mnie z myślami i nadchodzącym chaosem.

Wiedząc, że nie mam wyboru, szybko zaczęłam sprzątać mieszkanie. Pośpieszne porządki nie pomogły jednak w uspokojeniu emocji. Kiedy po dwóch godzinach usłyszałam dzwonek do drzwi, serce zaczęło bić szybciej. To musiała być ona – narzeczona mojego brata.

Podeszłam do drzwi i otworzyłam je z lekkim drżeniem dłoni. W progu stała Maja. Moje serce zamarło. Zaniemówiłam. To była ona – moja dawna miłość z czasów studenckich. Maja, z którą spędziłam trzy lata życia, a której nie przedstawiłam rodzinie, co ostatecznie doprowadziło do naszego rozstania. Nie widziałam jej od pięciu lat, a teraz stała przede mną, tak blisko, a zarazem tak daleko.

Maja była ubrana w zapinaną jasną bluzę z kapturem, lekko podciągniętą na rękawach, oraz obcisłe dżinsy. Wyglądała niemal tak samo jak kiedyś – może trochę dojrzalej, ale jej oczy, te same niebieskie oczy, które kiedyś znałam tak dobrze, wciąż miały ten sam błysk. Piękna i wciąż dziewczęca twarz, na którą opadały blond włosy i wciąż ta sama seksowna grzywka, dodająca niesamowitego uroku.

Ona również zamarła, patrząc na mnie w kompletnym osłupieniu. W powietrzu zawisło napięcie, które można było niemalże dotknąć.

- Cześć, Angelika... – powiedziała niepewnym głosem, przerywając ciszę, która zdawała się trwać ...