Na pokuszenie: Matka - Opowiadania Erotyczne

Na pokuszenie: Matka

... telefon. Nieznany numer.

—Słucham?

— Dzień dobry, pani Anno. — Ten głos. Po osiemnastu latach wciąż brzmiał tak samo. Elegancki. Kulturalny. Lodowaty dreszcz przebiegł mi po plecach.

— Wspaniały dom państwo wybudowali — kontynuował swobodnie. — Te wysokie okna, ogród... A Rafał wyrósł na przystojnego młodzieńca. Chce studiować prawo prawda?

Gardło miałam ściśnięte. Skąd wiedział? Jak długo nas obserwował?

— Czego pan chce? — wydusiłam w końcu.

— Och, przejdźmy może na ty, Anno. W końcu znamy się tyle lat. Powiedz, czy Rafał ma dziewczynę?

— Proszę... — głos mi drżał. — Proszę przejść do rzeczy.

W słuchawce zapadła cisza. Długa. Przerażająca.

— Dobrze więc. — Jego ton zmienił się, stał się... inny. — Chcę, żebyś pocałowała swojego syna.

Świat zawirował.

— Ale nie tak, jak matka całuje dziecko — ciągnął spokojnie. — Chcę, żebyś go pocałowała jak kobieta całuje mężczyznę. Z pasją. Z pożądaniem.

Telefon palił mnie w dłoń jak rozżarzony węgiel.

— Chyba... chyba się przesłyszałam...

— Dobrze słyszałaś, Anno. To moje wyzwanie. Masz czas do jutra, do północy.

— Ty... ty cholerny zboczeńcu! — Słowa same wyrwały mi się z gardła. — Ty pieprzony degeneracie! Jak śmiesz...

— Do jutra, Anno — przerwał łagodnie i się rozłączył.

Stałam pośrodku kuchni, trzęsąc się na całym ciele. Żołądek podchodził mi do gardła.

— Mamo? — Głos Rafała wyrwał mnie z otępienia. Stał w drzwiach razem z Karolem. — Wszystko okej? Z kim ...

... rozmawiałaś?

Patrzyłam na jego twarz. Na te same dołeczki w policzkach, które kiedyś całowałam na dobranoc. Na te same oczy, w których przez osiemnaście lat widziałam tylko czystą, synowską miłość.

Na samą myśl o tym, czego zażądał ten potwór, poczułam mdłości.

Gdy przyjaciele Rafała zaczęli się schodzić, wymknęliśmy się z Karolem do kina. "Niech młodzi mają trochę swobody", powiedział mąż, całując mnie w policzek. Gdyby wiedział, jak bardzo potrzebowałam wtedy uciec z domu...

Nie pamiętam fabuły filmu. Siedziałam w ciemnej sali, mechanicznie wkładając do ust popcorn, a przed oczami wciąż miałam wyświetlony numer telefonu. Karol w pewnym momencie złapał mnie za rękę - chyba był jakiś straszny moment. Nawet nie drgnęłam.

Następny dzień w pracy ciągnął się w nieskończoność. Każde spojrzenie na zegarek przypominało mi, że czas ucieka. Co się stanie, gdy odmówię? Bo przecież nie mogłam... nie, nawet nie chciałam o tym myśleć.

Wreszcie wróciłam do domu. Z każdą minutą coraz częściej zerkałam na zegar w kuchni. Jego tykanie wypełniało przestrzeń jak wyrok.

— Mamo? — Rafał stanął w drzwiach. Wysoki, szczupły. Kiedy przestał być moim małym chłopcem? — Wszystko okej? Dziwnie się zachowujesz.

Podszedł, objął mnie. Jego zapach - dezodorant zmieszany z czymś młodym, męskim - sprawił, że zadrżałam. Odsunęłam się może odrobinę zbyt szybko. Na policzkach poczułam zdradliwe ciepło.

Nie miał pojęcia. Nie wiedział, że jest przedmiotem jakiejś chorej umowy. Stał tak blisko, a między nami ...