Igraszki z uciekinierką (Punkt widzenia Marty) - Opowiadania Erotyczne

Igraszki z uciekinierką (Punkt widzenia Marty)

Mam na imię Marta. Na karku mam już Chrystusowy wiek. Kilka dni temu uciekłam z więzienia. Za co siedziałam?

Za niewinność jak każdy.

Przez 5 lat tkwiłam w toksycznym związku, który opierał się na przemocy fizycznej i słownej.

Mój partner traktował mnie bardzo przedmiotowo.

Zdradzał na lewo i prawo nadużywał alkoholu i narkotyków, a kiedy łączył wszystko, bił mnie i gwałcił.

Pewnego dnia coś we mnie pękło, już nie dawałam sobie z tym rady, miałam już dość bycia jego zabawką.

Tamtego dnia stało się coś strasznego. Wrócił do domu jak zawsze pijany i naćpany. Wiadome było, że chciał się do mnie dobierać, a ja miałam w planach się bronić.

Gdy tylko stanęliśmy twarzą w twarz, rzucił się na mnie i zaczął dotykać. Opierałam mu się z całych sił, aż w końcu chwyciłam coś do ręki i uderzyłam z całej siły w głowę.

Za nieumyślne spowodowanie śmierci dostałam 15 lat, z czego przesiedziałam 5 i uciekłam.

To nie było miejsce dla mnie.

Nie zasłużyłam na to, żeby tam siedzieć, broniłam siebie, swojego życia i swojej godności.

Kilka dni po ucieczce siedziałam na ławce na jakimś nieznanym mi osiedlu.

Nie miałam zielonego pojęcia co mam ze sobą zrobić.

Było mi zimno, byłam głodna, zmęczona i mimo tego, za co siedziałam, to po 5 latach jednak potrzebowałam bliskości.

Bliskości nie jakiegoś pijaka, który zabawi się mną i pobije. Chciałam choć raz w życiu zaznać uczucia od prawdziwego mężczyzny.

Pytanie, czy na to zasłużyłam? Przecież jestem uciekinierką ...

... z więzienia. Każdy normalny facet od razu zadzwoni na policję i w trącą mnie z powrotem do celi.

Siedząc na tej ławce, zauważyłam, że idzie jakiś facet. Mimo że miał na sobie Czarną bluzę to było widać, że jest umięśniony.

Ciemne włosy, lekki zarost i był wysoki. Kolana mi zmiękły, ale nie miałam zamiaru dać po sobie poznać, że mi się podoba.

Facet po prostu mnie minął, nie zwrócił na mnie uwagi, a ja biłam się z myślami czy iść za nim.

Jednak skoro w więzieniu siedzą psychopatki, to czemu ja nie mam zagrać jednej z nich?

Zdążyłam podbiec do niego chwycić go za ramię, wtedy poczułam, że jest bardzo umięśniony, z miejsca zrobiło mi się mokro w kroczu.

Musiałam jednak do niego jakoś zagadać.

-Masz fajkę?

-Yyy... sorry, ale nie palę.

-A ogarniesz mi fajkę? Uciekłam z więzienia, a jarać to mi się chce prawie tak bardzo, jak ruchać.

-Wiesz co? Tam na rogu jest nocny. Pewnie kupisz na sztuki.

-Dawaj dychę i spierdalaj!

-Koleżanko może by tak trochę grzeczniej?

W tym momencie nie wiem, co mi odbiło, aż za bardzo weszłam w rolę psychopatki, albo po prostu chciałam go nastraszyć.

Spod moich legginsów wyciągnęłam mały scyzoryk i zaczęłam u grozić. Wiem, ż to skrajna głupota, ale spanikowałam. W głowie zaczęłam sama siebie pytać:

co ja odpierdalam?

Facet nie stawiał oporów, był raczej ugodowy, chyba cenił swoje życie, albo po prostu był twardy jak kamień.

Jarało mnie to jeszcze bardziej.

-Ej. Dobra, spokojnie, porozmawiajmy. Zrobię, ...