Marta -po godzinach w biurze - Opowiadania Erotyczne

Marta -po godzinach w biurze

Marta pochodziła z małej wioski w odległych Bieszczadach. W jej domu nigdy nie przelewało się, dlatego pragnęła jak najszybciej opuścić rodzinne strony. Marzyła o normalnym życiu, a nie o tym, by jak jej rodzice ledwo wiązać koniec z końcem, aby utrzymać mały dom i czwórkę rodzeństwa.

Uczyła się pilnie, a szczególnie dobrze radziła sobie z przedmiotami ścisłymi, co skłoniło ją do wyboru liceum ekonomicznego po ukończeniu podstawówki. Udało jej się je ukończyć bez większych trudności. Była przeciętną dziewczyną, której uroda nie rzucała na kolana. Mimo to, mając jasno określone plany, nie uganiała się za chłopakami, jak czyniły to jej rówieśniczki. Nie było to łatwe. Na początku pracowała w oddalonej o 20 kilometrów filii Urzędu Skarbowego, później miała krótki epizod w biurze rachunkowym, które upadło po dwóch latach. Zyskała jednak pewne doświadczenie, które mogła wpisać do swojego CV, aby poszukać lepszej przyszłości. Wciąż jednak mieszkała z rodzicami w małym domku na skraju wsi. Lata mijały, a mając już ponad trzydzieści lat, zauważyła, że coraz częściej znajomi i przyjaciele zaczynają postrzegać ją jako starą pannę.

I wtedy nadeszła oferta pracy z Krakowa. Wysłała swoje CV do wielu pracodawców, mając dość pracy za minimalną pensję. Wysłała swoje CV do wielu pracodawców, mając już dość pracy za minimalną pensję. Chciała wreszcie wyrwać się z tej dziury i porzucić codzienne dojazdy pekaesem do pracy. Drżącymi rękoma otworzyła kopertę i w ekspresowym tempie ...

... pochłaniała zawartość listu. Firma o ugruntowanej pozycji na rynku zapraszała ją na rozmowę kwalifikacyjną. Choć z treści nie wynikało, że została już przyjęta, to i tak było to coś. Wreszcie ktoś docenił jej trud i zaprosił na rozmowę. Była pewna, że dostanie tę pracę. Bardzo tego pragnęła i wiedziała, że musi zrobić wszystko, aby osiągnąć swój cel. Wzięła kilka dni urlopu i za trudem odłożone pieniądze kupiła elegancki kostium w gminnej miejscowości, by nie wyglądać jak kocmołuch w wielkim mieście. Pozwoliła sobie nawet na zbytek w postaci wizyty u kosmetyczki i o umówionej godzinie stawiła się na rozmowę.

W budynku czekało wiele osób, prawdopodobnie każdy z nich miał nadzieję na to samo, co ona. Większość z nich była młodsza, świeżo upieczonych absolwentów uczelni. Marta górowała nad nimi doświadczeniem, co stanowiło jej atut. Z bijącym sercem weszła do pokoju, w którym siedziała komisja kwalifikacyjna. Nabrała powietrza i przedstawiła się. Dwóch mężczyzn i kobieta bacznie jej się przyglądali, zadając konkretne pytania. Odpowiadała swobodnie, bez wahania.

— Dziękujemy, pani, odezwiemy się listownie – usłyszała na końcu rozmowy.

Wyszła z mieszanymi uczuciami. Nie wiedziała, co dalej. Czy jej się udało, czy też nie? Członkowie komisji nie dali żadnego sygnału, jak wypadła. Powłóczyła się chwilę po grodzie Kraka, a następnie wsiadła do autobusu, który zawiózł ją do rodzinnej wsi. Rodzice pytali jak było. Nie bardzo wiedziała, co im powiedzieć.

— Wszędzie liczą się układy, ...