Zaniki pamięci u Cynti w upalną, letnią noc - Opowiadania Erotyczne

Zaniki pamięci u Cynti w upalną, letnią noc

Gorąca letnia noc i chwilowe zaniki pamięci u Cynti.

Bal u hrabiny Nothingam.

Piękna blondynka tańczy z przystojnym brunetem.

— Jest bardzo gorąco, baronie. Możemy wyjść na balkon?

— Oczywiście, Cyntio.

— Cyntio?

— Hrabina powiedziała, że tak masz pani na imię.

— Och! Skoro mówisz, baronie. A jakie jest twoje imię?

— Robert, mówiłem ci kilka minut temu.

— Wybacz, baronie. Mam chwilowe zaniki pamięci.

— Robert, tak będzie łatwiej.

— Dobrze, Robert.

Wychodzą na balkon.

— Co za piękna noc. Gorąca.

— Tak, piękna i gorąca.

— Robert? Czy możesz mnie gdzieś zabrać? Bal jest nudny.

— Oczywiście, moja pani.

Wychodzą z pałacu. Idą pod rękę i dochodzą do karocy.

— Gustawie, do domu.

Po chwili jadą w karocy.

— Gustaw? Znacie się?

— Tak, to moja karoca i jedziemy do mojego zamku.

— Czy jestem bezpieczna?

— Ależ pani! Jestem gentelmenem.

— Skoro mówisz, Robercie.

Dojeżdżają do zamku Windsdor. Karoca się zatrzymuje. Po chwili słychać zgrzyt.

— Stanęliśmy...I ten dźwięk...

— Brama skrzypi. Powiem Gustawowi żeby naoliwił.

Jadą i po chwili się zatrzymują. Baron Robert wychodzi i pomaga wyjść Cynti z karocy. Cyntia skacze w dół i wpada w ramiona barona.

— Och, wybacz. Potknęłam się.

Baron stawia kobietę na ziemię. Wchodzą do zamku.

— Chcesz coś do picia, pani?

— Jestem zmęczona. Połóż mnie spać.

— Dobrze, pani.

Wchodzą do sypialni. Jest tam wielkie łóżko i kilka obrazów na ścianach.

— Czy ...

... to wypada?

— Jestem gentelmenem, pani.

— Dziękuję. Baronie. Nie mam piżamy...

— Nie szkodzi, mam kilka nowych i czystych.

Cyntia stoi w swojej długiej, jedwabnej sukni. Żółty jedwab pięknie leży na jej zgrabnym ciele.

— Zaczekasz chwilkę?

— Dobrze, baronie.

— Robert, będzie lepiej.

Baron wchodzi do łazienki. Słychać szum wody. Po chwili Robert wychodzi ubrany w białą piżamę w niebieską krateczkę. Otwiera szufladę i wyjmuje podobną piżamę w różową krateczkę.

— Możesz się umyć i przebrać, jeżeli chcesz. Pani?

— Bo patrzę, że jest tylko jedno łóżko?

— Nie kłopocz się, pani.

Cyntia wchodzi do łazienki. Nie słychać wody. Cyntia wychodzi po minucie ubrana w piżamę.

— Zdecydowałem się spać na fotelu.

Cyntia kładzie się do łóżka. Baron siada na fotelu i okrywa się kocem. Cyntia go obserwuje. Podnosi się na łokciach.

— Robert, to niesprawiedliwe. To ja powinnam spać na fotelu.

— Nigdy, pani...

— W takim razie możemy spać razem. Jesteś gentelmenem.

— Oczywiście, pani. Nie zrobię nic, czego nie zapragniesz.

Baron kładzie się obok Cynti.

— Dobranoc, pani.

— Dobranoc, Robercie.

Trwa chwila ciszy.

— Baronie?

— Tak, pani.

— Nie śpisz?

— Nie.

— Jest bardzo gorąco.

— Tak, upalna letnia noc.

Cyntia wstaje i staje obok łóżka.

— Mogę zdjąć piżamę?

— Oczywiście, pani.

Cyntia zdejmuje górę. Ma piękne i jędrne piersi.

— Malinki.

— Gdzie, Robercie?

Baron wskazuje jej brodawki.

— Och, tak. Jest ...