Zaniki pamięci u Cynti w upalną, letnią noc - Opowiadania Erotyczne

Zaniki pamięci u Cynti w upalną, letnią noc

... śliczną różową sukienkę. Gordon ma na sobie białą koszulę i czarne spodnie.

— Och, najeszcie — mówi z uśmiechem Rebeka.

— Smacznego — mówi Robert.

Na stole są różne owoce w półmiskach, jarzyny na talerzach. Soki w dzbankach, kromki chleba i bułeczki w wiklinowych koszyczkach.

Rebeka patrzy ciekawie na Cyntię

— Ona na mnie patrzy — szepcze Cyntia do barona.

— Rebeko, nie wypada patrzeć tak na gościa.

— Przepjaszam tatusiu.

Wszyscy jedzą. Cyntia zwraca się do chłopca z uśmiechem.

— Co najbardziej lubisz jeść, chłopcze?

— Mam na imię Gordon. Najbardziej lubię malinki.

— A ty dziewczynko?

— Jestem Jebeka. Ja lubię ogójki.

Wszyscy jedzą w milczeniu. Zaczynają deser. Gordon je maliny. Rebeka przysuwa miseczkę budyniu. Wkłada łyżeczkę...

— O kurwa, mucha w budyniu.

Cyntia spogląda na Roberta.

— Ona powiedziała ,,R".

— Tak, zaiste.

— Mogę?

Cyntia zwraca się do Rebeki patrząc na miseczkę z budyniem. Dziewczynka przysuwa miseczkę w jej kierunku. Cyntia nabiera łyżeczką budyń wraz z muchą.

— Nie jedz muchy, pjoszę.

Cyntia odkłada muchę na brzeg talerza i zjada resztę budyniu.

— Smakuje inaczeń.

Robert patrzy na Cyntię.

— Inaczej niż co? — pyta Rebeka.

Trwa chwila konstrnacji.

— Inaczej — odpowiada miło Cyntia.

— Spałam z Gojdonem.

— O, a to dlaczego? — pyta Robert.

— Bałam się. Coś w nocy stjaszyło.

Robert spogląda dyskretnie na Cyntię.

— To znaczy, kochanie?

— Coś wyło, a inne sapało. Gustaw ...

... mówi, że w naszym zamku nie ma duchów.

— Nie ma, Gustaw ma rację. Jesteś już za duża, by spać z bratem.

— Tatusiu, ale co to sjaszyło jak nie duchy?

— Jesteś za mała by to wiedzieć — odpowiada Robert.

— Nie jozumiem. Jestem za mała i jestem za duża. To nielogiczne, tatusiu. Możemy już iść do ogjodu z Jebusem?

— Tak, tylko go nie męczcie.

— Dobrze, tatusiu — odpowiada Gordon.

Wychodzą.

— Pani?

— Tak baronie?

— Czemu krzyczałaś w łazience?

— Och, kiedy szłam do łazienki przyglądałam się obrazowi, który wisi w sypialni. Wiem, że ty baronie przyglądałeś się wówczas czemuś innemu. Ten obraz przedstawia rodzinę. Mężczyzna wygląda jak ty. Dziewczynka, jak Rebeka i chłopiec jak Gordon.

— I dlatego krzyknęłaś?

— Nie. Ta kobieta obok ciebie, baronie... Ona trzyma za rękę Rebekę. Ona wygląda jak ja. Odkryłam to, kiedy patrzyłam w lustro w łazience...

— Zaiste?

— Jestem pewna. Żona wraca około obiadu?

— Tak, pani.

Dzieci bawią się w ogrodzie. Gordon rzuca kij, a Rebus go przynosi. Rebeka trzyma w dłoniach ogórek.

— Zielony.

— Rebeko, ogórki są zielone.

— Tak, ale tamten nie był takiego koloju.

— Który, tamten?

— Jak zaczęło wyć, to poszłam najpiejw spjawdzić gdzie wyje. W sypialni taty. Tam widziałam.

— Nie powinnaś wchodzić bez pukania do sypialni taty.

— Jestem na to za duża, to znowu za mała. Już mi się pierdoli. Za duża, za mała. Nic nie jozumiem. To jest wszystko stjasznie popierdolone. I do tego Cyntia się tak ...