Im dziksza klacz, tym ostrzejsza jazda - Opowiadania Erotyczne

Im dziksza klacz, tym ostrzejsza jazda

... znacznie prostsze: zamierzał ją wspierać. Najpierw spłacić skośnookich, żeby wyjść na prostą, a później przeprowadzić ostatni wielki skok na kasę, za którą postawi dom oraz wykupi kilka kawalerek do dojenia pracujących uczciwie naiwniaków. Na koniec założy ukochanej pierścionek na palec i zmieni całe swoje życie. Nigdy więcej lewych interesów, żadnych przyjaciół spod ciemnej gwiazdy. Po ostatnich wydarzeniach zrozumiał, że najważniejsze jest bezpieczeństwo.

Chcąc zmienić bieg, niechętnie pożegnał się z nogą Małgorzaty. Zrobiło mu się śpieszno do realizacji swoich wizji. Odkaszlnął papierosowy dym, po czym wcisnął gaz do dechy.

Nagłe przyspieszenie wcisnęło ich w fotele, ale tylko na chwilę, bo ledwo Krzysztof popełnił pierwsze wykroczenie, a już mignął mu niebieski refleks. Na samochodzie osobowym z tyłu pojawiły się policyjne światła. Małgorzata natychmiast poprawiła się na siedzeniu i zapięła pasy.

– Niech to szlag! – zaklął pod nosem.

– Chyba nic nie znajdą…?

– Nie. Wszystko będzie dobrze.

Mężczyzna zjechał na pobocze. W akompaniamencie chrzęszczącego żwiru i strzelających spod kół kamyczków zatrzymał się przy ubitej drodze, prowadzącej do lasu. Tuż za nimi zaparkował nieoznakowany radiowóz. Wyszli z niego dwaj mężczyźni w policyjnych uniformach. Pierwszy z nich, krępy brodacz o łagodnym wyrazie twarzy, stanął za BMW. Drugi, postawny blondyn z komicznie szerokim nosem, zapukał w szybę od strony kierowcy.

– Dokąd pan tak pędził? – zagadnął z ...

... pozornym luzem.

Po krótkiej rozmówce otrzymał od Krzysztofa dowód rejestracyjny i prawo jazdy, z którymi poszedł do terminalu w radiowozie. W tym czasie jego partner obszedł pojazd zatrzymanych. Sprawdził stan techniczny, numer VIN na przedniej szybie, a także zawartość tylnych siedzeń. Wszystko bez zarzutu.

Funkcjonariusz wrócił z dokumentami.

– Panie Robak – mówił dalej – palił pan? A może to coś mocniejszego?

– To zwykły papieros – odparł coraz bardziej zdenerwowany. Nie miał dobrych wspomnień z glinami. Zresztą dla nich już zawsze będzie Mechanikiem.

– A ten biały proszek przy schowku to cukier? – odezwał się zachrypniętym głosem drugi. – Proszę wysiąść z auta. Mamy podstawę do przeszukania, artykuł 219. Kodeksu Postępowania Karnego. Podejrzenie posiadania środków odurzających.

– Panie władzo. – Małgorzata postanowiła zainterweniować. – To tylko resztki popiołu.

– Prosimy opuścić pojazd – powtórzył za swym partnerem Kinol.

Para wymieniła porozumiewawcze spojrzenia, po czym niechętnie spełniła życzenie władz. Na zewnątrz, oprócz pracy silników, dało się słyszeć wyłącznie odgłosy leśnej zwierzyny. Z rzadka mijały ich inne pojazdy. Funkcjonariusze bez zbędnej zwłoki przeszli na tyły BMW. Bagażnik był podejrzanie czysty. Leżała w nim samotnie tylko podróżna torba Małgorzaty. Blondyn skrupulatnie ją przetrzepał. Nie znalazł jednak nic specjalnego: kocyk, tubki z balsamami, puste pojemniki po jedzeniu i strój kąpielowy, którym w chwili nieuwagi pozostałych ...