Rocznica - Deser - Opowiadania Erotyczne

Rocznica - Deser

... siebie. Czekam

”.

Całą drogę powrotną do domku myślałam o tym, co wydarzyło się podczas czekania na pociąg. Zupełnie nie spodziewałam się takiego zachowania ze strony dziewczyn. Nigdy nie znalazłam się w takiej sytuacji i musiałam sama przed sobą przyznać, że przeszło to moje najśmielsze wyobrażenia czy oczekiwania. Moje ciało ciągle odczuwało przyjemność, a uda ślizgały się o siebie, pokryte obficie wilgocią z mojej cipki.

Droga powrotna do Ani minęła mi w okamgnieniu dzięki tak cudownym wspomnieniom. Wysiadłam z samochodu i weszłam po schodkach na taras, na którym czekała na mnie ciągle naga Ania. Uśmiechnęłam się na widok jej zgrabnego ciała i uroczego uśmiechu. Przywitała mnie, rzucając mi się na szyję.

- Kocham cię – powiedziała, całując mnie namiętnie.

- Ja ciebie też kocham – odwzajemniłam wyznanie po dłuższej chwili, gdy nasze usta się rozłączyły.

- Dziękuję... – szepnęła nieśmiało, spuszczając wzrok.

- Za co?

- Za najcudowniejszą rocznicę, jaką mogłam sobie wyobrazić – pogłaskała mnie po twarzy.

- Cieszę się, że ci się podobało.

- Żartujesz? Było IDEALNIE! A nawet jeszcze lepiej! – wyraźnie była szczęśliwa.

- Tak, idealnie – zgodziłam się z nią.

- Mogę o coś spytać?

- Zawsze.

- Nie masz mi za złe tej sytuacji na tarasie?

- O czym mówisz?

- No o dzisiejszym pożegnaniu?

- A niby dlaczego?

- Bo mówiłam, że jestem tylko twoja, a tu nagle dziewczyny robiły ze mną, co chciały i nie byłam w stanie im odmówić – ...

... powiedziała wyraźnie zawstydzona swoją słabością.

Ujęłam w dłonie jej twarz i spojrzałam głęboko w piękne, wielkie, brązowe oczy.

- Kochanie... – zaczęłam.

- Tak?

- Ja też nie byłam w stanie oprzeć się ich pieszczotom – przyznałam.

- No ale ja jeszcze dzisiaj... Przed wyjazdem... Wszystko widziałaś...

- Widziałam i tak szczerze, to bardzo, ale to bardzo mnie to podnieciło.

- Naprawdę? Jak bardzo? – wyraźnie zaciekawiła się Ania.

- Na tyle, że nie zrobiłam absolutnie nic, gdy rozebrały mnie i przeleciały tuż przed przyjazdem pociągu – wyznałam, oblizując wyschnięte z podniecenia usta.

- Tak publicznie? – nie dowierzała.

- Na szczęście nikogo nie było i schowały mnie za samochodem. Chociaż nie wiem, czy czyjakolwiek obecność by im przeszkodziła. Otoczyły mnie szczelnie i jak to ujęły: „chciały mi się odrobinę odwdzięczyć”.

- Ja też ci się chętnie odwdzięczę i wynagrodzę wszystko...

- To chyba ja muszę wynagrodzić ci to wszystko, bo coś mi mówi, że gdyby nie spacer w samej sukience, to te dni byłyby spokojniejsze.

- I co będzie teraz?

- A czego pragniesz Aniu?

- Tylko ciebie... Tylko ciebie...

- A ja ciebie – wyznałam.

- Ale obiecajmy sobie jedno.

- Co takiego?

- Jak będziemy chciały jeszcze kiedyś kochać się z kimś innym, to powiemy o tym szczerze i omówimy temat, okej?

- Pod jednym warunkiem...

- Jakim?

Rozejrzałam się uważnie. Słońce chyliło się już ku zachodowi i zmieniło kolor na piękny pomarańcz. Nawet listek nie ...