W ogniu wody - Opowiadania Erotyczne

W ogniu wody

... się do Antoniego Maka i w świetle trzymanej przez Staszka pochodni wręczył puchar swojego imienia. Znamienne, że głowa rodziny odebrała nagrodę w miejscu, w którym jeszcze parę godzin temu stała trasa feralnego wyścigu w workach. Po krótkiej wymianie uprzejmości z włodarzem mężczyzna wrócił do swojej rodziny, gdzie wszyscy wydotykali pożądaną statuetkę. Przez najbliższy rok stać będzie u Maków. W zaszczytnym miejscu.

Kryśka ledwo musnęła ucho pucharu, gdy szczerzący dziąsła Staszek wsunął jej w dłoń pochodnię. Poczuła się nieswojo. Takie honory bardziej należały się pozostałym członkom zwycięskiej drużyny, ale nikt nie kwapił się do przejęcia od niej ognia. Złapała więc Polę za rękę i wspólnie pomaszerowały w kierunku stogu. W końcu zwycięstwo to także zasługa kuzynki, która rozumiejąc swoje słabości, potrafiła schować dumę do kieszeni i zrezygnować ze startu dla dobra rodziny.

– Razem? – zaproponowała miastowa.

– Razem.

Uniosły pochodnię, a następnie ostrożnie zbliżyły ją do siana. To natychmiast zajęło się ogniem, trzaskając przy tym i sycząc przyjemnie. Pierwsze płomienie wspięły się do góry, skąd rzucały ciepłe światło na zamyślone twarze. Taniec wysokiego na kilka metrów ognia był symbolicznym hołdem dla matki natury za udane żniwa.

Kuzynki wróciły do swojej rodziny na skraj kręgu, gdzie usiadły na trawie. Pola z wdzięcznością oparła głowę na ramieniu Kryśki, która nie odrywała wzroku od ognia. Miał w sobie coś oczyszczającego, jakby gdzieś na spodzie ...

... trawił dawne waśnie i przeniknąwszy do serc zgromadzonych, otwierał im drogę do pojednania. Wujek Antek już dawno przestał się dąsać po swojej porażce, a gdy Szulcowa zaintonowała ludową pieśń, Makowa pierwsza ruszyła jej z pomocą.

Także spór między kuzynkami odszedł w niepamięć. Obyło się bez wzajemnych przeprosin, bo te zawarły się w jednym ze spojrzeń przed słupem ognia. Kryśka pogodziła się również z własnym ciałem. Szerokie barki, krótkie nogi czy odbiegający od standardów modelingu brzuch przestały być źródłem kompleksów. Od teraz miały stanowić o sile jej naturalnego seksapilu. Westchnęła. Tej nocy wszyscy będą fantazjować o niej w przezroczystej koszulce. Albo w złotym nacycniku. Albo – co najbardziej prawdopodobne – bez niczego. Niedzielącym łoża wyobraźnię wzmocni zapewne schowana pod kołdrą ręka. Jeszcze parę lat wstecz na samą myśl o tym wzdrygnęłaby się z odrazą, lecz teraz uśmiechnęła się w duchu.

Konsekwencje dzisiejszych wydarzeń sięgną zresztą znacznie dalej. Młodzi napaleńcy, tak usilnie starający się zachować przed nią stoicki spokój, już zawsze będą pamiętać jej przemoczone ciało. Jako pierwsza kobieta, której poznali tajemnice, stanie się niedoścignionym wzorem dla ich przyszłych partnerek. W doli czy niedoli, zawsze z utęsknieniem wracać będą do wyidealizowanego obrazu Krystyny Mak. Kobiety, która nigdy nie spodziewała się kusić, podniecać i inspirować. Teraz, odkrywszy nieskończone możliwości, z optymizmem spoglądała w przyszłość.

Obiecała sobie, ...