Strażniczka Bałtyku (XI) "Hydra" - Opowiadania Erotyczne

Strażniczka Bałtyku (XI) "Hydra"

... chuju, zobaczyć koniec twoich ziomków? — zwróciłem się do niego.

Gardziłem nim, a każde moje stwierdzenie, które zadawało mu ból, dawało mi poczucie przyjemności. Nienawidziłem go z całych sił. Pragnąłem go poniżyć, upokorzyć, zgnoić, a najchętniej zabić. Wizja, że ta szuja ma do końca swoich dni wieść spokojne życie w Rosji, była nie do przyjęcia.

Kiwnął głową przecząco. Nawet na to go nie było stać. Podły tchórz i zdrajca.

— Nie, nie chce na to patrzeć, powinniśmy ich pojmać i osądzić, wszystkich — usłyszałem od Klaudii.

Jaka ona była dobra, jaka wspaniałomyślna, pomimo tego, co ją spotkało. Mało widziała chyba w swoim życiu. Zbyt mało krwi, ludzkich tragedii, trupów i tego wszystkiego, co ja widziałem.

— Ty nie jesteś taki, ja wiem, jesteś inny, tylko tu taki musisz być. Jesteś dobrym człowiekiem — usłyszałem z jej ust i poczułem, jak jej palce dotykają mojej dłoni.

Mówiąc to, patrzyła na mnie specyficznym wzrokiem. Te oczy nie mogły kłamać; ona wierzyła w to, co mówi.

Su-24M Rosyjskich Sił Powietrznych o numerze burtowym 054,5 kilometrów od celu, Syria.

— Pułap 1500 metrów, odległość do celu 4700, prędkość 950, gotowy do zrzutu bomby — zameldował drugi pilot.

— Przygotuj „Kajrę” na wszelki wypadek — odpowiedział dowódca załogi.

— Przyjąłem. Odległość 4400, pułap 1350, zrzut za trzy… dwa… jeden… JUŻ! — podawał II pilot.

— Zrzucam — zameldował pierwszy pilot.

Zapaliła się kontrolna lampka.

— Job twoju mać — zaklął dowódca ...

... załogi.

— Co?

— Zaczepy nie puściły, bomba nie zeszła — odparł II pilot.

— Jewgienij, odległość 3200, pułap 1250, odchodzimy, bo inaczej ich wpierdolimy. Podnoś maszynę. JUŻ!!!

Pierwszy pilot ściągnął wolant do siebie, nabierając wysokości. Zawracali w mocnym skręcie. Korciło go, by włączyć dopalacze, lecz ci jebani terroryści usłyszeliby to z pewnością. Pewnie i tak słyszeli odgłos nadlatującej maszyny.

— Jenisej, tu 054, nul, powtarzam nul — nadał do bazy podpułkownik.

— Tu Jenisej, zrozumiałem nul, podaj status na 04.

Suchoj Su-24 odchodził znad celu. Załoga miała poważny problem. Z zaczepów nie zeszła 500-kilogramowa bomba. Nie wiadomo było, jak zachowa się ten ładunek przy próbie lądowania. Czy to tylko awaria, czy też za chwilę sama odpadnie? Czy była uzbrojona – z pewnością tak?

— Kurwa, jak oni sobie dadzą radę? — rzucił w interkom Jewgienij.

— O nich się nie martw, to chłopaki z „Wympieła”. Odbili naszych, to i tych kutasów załatwią. Jak my wylądujemy? — usłyszał od członka załogi.

— Lecimy nad Z-33, tam spróbujemy ją zrzucić jeszcze raz. Jak nie, to może odpuści przy ostrych manewrach, a w ostateczności…

— Nie, nie oddamy naszej suczki, czasami ma swoje humory, ale jest nasza — odparł kapitan, nie biorąc nawet pod uwagę opcji katapultowania się.

Gubernatorstwo Daj az – Zaur, Syria, 700 metrów od cmentarza armeńskiego, tuż przy wale ziemnym, w tym samym czasie.

— Pierwszy tu czwarty, sygnał „Nul”, powtarzam sygnał „Nul” — usłyszałem w ...