Koleżanka Mamy - Opowiadania Erotyczne

Koleżanka Mamy

... się na moją szyję, potem w dół, zatrzymując się na piersi. Przesunęła się lekko nade mną, jakby pytała mnie spojrzeniem, czy może... a ja odpowiedziałam ciałem. Westchnieniem. Uniesieniem bioder. Drżeniem.

Materiał sukienek między nami był barierą tylko przez chwilę. Kiedy powoli się ich pozbyłyśmy, robiłyśmy to z czułością i podziwem, jakbyśmy rozpakowywały siebie nawzajem nieśpiesznie, z zachwytem. Dotykałam jej ciała z miękką ciekawością, ona zaś pieściła mnie z czułością, której się nie spodziewałam.

Skóra na skórze. Splot nóg. Ciepło jej brzucha przy moim. Pocałunki na obojczyku, szyi, piersi. Dłonie sunące od karku po biodra, jakby chciały objąć całą mnie. Każdy szept, każdy oddech, każde westchnienie budowało między nami coś nieodwracalnego.

A kiedy w końcu zatonęłyśmy w sobie, nie było już miejsca na niepewność. Była tylko miękkość naszych ciał, rytm oddechów, drżenie wspólnego napięcia, które narastało i opadało jak fale.

Nie szukałam tego wieczoru potwierdzenia. Nie potrzebowałam deklaracji., tylko jej, tylko tej chwili.

Klęczałyśmy naprzeciwko siebie, z podwiniętymi nogami na łóżku, blisko tak, że czułam ciepło bijące z jej ciała, zanim jeszcze dotknęły mnie jej dłonie.

Zsunęłyśmy z ramion sukienki, powoli, z niemal ceremonialną czułością. Materiał zsunął się po naszych sylwetkach jak woda, zostawiając nas w samej bieliźnie ja naga prawie całkowicie, ona w pończochach, które dodawały jej czegoś niepokojąco pięknego. Zatrzymałam wzrok na niej. ...

... Była jak sen utkany z ciszy, z miękkiego światła i skrywanego drżenia.

Jej palce dotknęły mojego policzka, a potem znów całowałyśmy się, dłużej, głębiej, z wolna, jakby nasze języki tańczyły ze sobą w rytmie, którego nie da się opisać słowami, tylko czuć.

Każdy pocałunek był jak kolejna nuta w melodii, której nie chciałyśmy przerywać. Czas przestał mieć znaczenie. Było tylko to: smak jej ust, jedwab skóry, rytmiczne pulsowanie bliskości.

Objęłyśmy się ramionami, splecione, oddychające w tym samym tempie. Jej dłonie sunęły po moich plecach jak aksamitne muśnięcia wiatru. Moje wędrowały po jej ramionach, barkach, talii odkrywały ją nieśpiesznie, jakby chciały nauczyć się jej na pamięć.

Pochyliłam się do przodu i złożyłam pocałunek na jej szyi, tuż pod uchem. Westchnęła cicho, przesuwając dłonie na moją talię. Nasze ciała zbliżyły się jeszcze bardziej już bez lęku, tylko z rosnącą pewnością i głodem bliskości. Nie potrzebowałyśmy słów. Wszystko było już wypowiedziane w spojrzeniach i drżeniu ust.

Klaudia przysunęła się bliżej, tak że czułam jej uda przy swoich. Pocałowała mnie pod brodą, potem niżej jej usta zostawiały ślady czułości na mojej skórze, a ja niemal rozpływałam się w tym dotyku. Delikatność z jaką mnie odkrywała, sprawiała, że nie czułam się naga, czułam się... widziana.

Chciałam, by czuła to samo., by wiedziała, że każdy mój gest jest odpowiedzią, że to nie tylko pragnienie, ale coś głębszego, coś, co narastało we mnie od miesięcy, choć może dopiero ...