Koleżanka Mamy - Opowiadania Erotyczne

Koleżanka Mamy

... Klaudii odnalazły moje w półobrocie, drżące, wilgotne, naglące. Całowała mnie, jakby jutro miało nie nadejść.

Czułam, jak cała płonę, jak napięcie drga w każdym mięśniu, jak tęsknota za nią tym bardziej fizyczna, im głębiej osadzona w duszy – otwiera mnie, łagodnie i bez reszty.

Nie chciałam nic mówić, tylko czuć, być blisko. Kochać ją bez pośpiechu, bez lęku, bez planu. Kochać ją tak, jakby nasze ciała były jednym szeptem.

Jej dłoń wsunęła się pod materiał moich fig, tak naturalnie, jakby znała drogę do mnie od zawsze. Pieszczota była delikatna, pełna czułości nieśpieszna, świadoma, jakby każde muśnięcie było osobnym wersami wiersza, który pisałyśmy ciałem.

Zadrżałam, szepcząc jej imię bezgłośnie, i całowałam ją z narastającą siłą, głębiej, dłużej, wpijając się w jej usta z pragnieniem, które nie było już tylko fizyczne. Czułam w sobie coś więcej, coś, co nie chciało już znać granic.

Klaudia oderwała się na moment, spojrzała mi w oczy i zaczęła zsuwać moje figi z taką łagodnością, że miałam wrażenie, iż każda sekunda trwa wieczność. Materiał opadł wzdłuż ud, aż zsunął się całkowicie, a wraz z nim zniknęły ostatnie ślady niepewności.

Prowadzona czułym gestem, położyłam się na plecach, zanurzając w miękkość pościeli. Ona chwyciła mnie za nogi z czułością i przesunęła mnie głębiej na łóżko, jakby chciała mnie objąć całą przestrzenią. Po chwili była już nade mną jej ciało spłynęło na moje z lekkością, która nie miała w sobie ciężaru, tylko bliskość.

Nasze ...

... usta odnalazły się ponownie, znów i znów, jakby nie potrafiły się rozstać. Długie pocałunki, miękkie i namiętne, splatały nasze oddechy, aż trudno było rozróżnić, gdzie kończę się ja, a zaczyna ona.

Objęłam ją z całym zaufaniem, które mogłam jej dać. Moje dłonie błądziły po jej plecach, głaskały, sunęły wzdłuż kręgosłupa jak melodia po strunach. Nasze ciała zaczęły się ocierać skóra o skórę, piersi o piersi, biodra o biodra pulsujące, drgające od wspólnego pragnienia.

Z każdym ruchem namiętność rosła, jakby rozniecały w nas ogień, którego już nie dało się ugasić. Nie było w tym nic brutalnego tylko fala ciepła, która zalewała nas od środka, rozświetlała spojrzenia i dłonie.

Wspólnie tworzyłyśmy miłość. Nie tylko zmysłami, ale sobą. Bez planu, bez obron, bez wstydu.

A ja…

W tamtym momencie zrozumiałam, że rodzi się we mnie coś większego niż pożądanie. Coś, co miało zostać.

Miłość.

Miłość, która przyszła cicho, a teraz mówiła pełnym głosem poprzez dotyk, pocałunki, bliskość i to nieuchwytne tak, które brzmiało we mnie każdą cząstką ciała.

Czułam, jak moje ciało reaguje na każdą pieszczotę Klaudii, jakby znała mnie lepiej niż ja sama. Jej usta otulały moje piersi z taką czułością, że miałam wrażenie, że czas przestaje płynąć. Każdy jej ruch był spokojny, uważny, jakby tworzyła mnie na nowo. Kiedy całowała mnie tam… miałam wrażenie, że oddycham po raz pierwszy.

Instynktownie unosiłam biodra, potem znów opadałam, jakby coś we mnie tańczyło, tańczyło z jej ...