Koleżanka Mamy - Opowiadania Erotyczne

Koleżanka Mamy

... się raz po raz. Te pocałunki były inne gorące, wilgotne, głębokie, ale niosły w sobie coś więcej niż pożądanie. Była w nich wdzięczność. Była miłość, choć jeszcze nienazwana.

Klaudia znów opadła na mnie z czułością, z pasją, z ciałem rozgrzanym do rdzenia. Nasze usta nie odrywały się od siebie, dłonie błądziły, czuły, przywierały. Tarzałyśmy się po prześcieradle niczym dwie splątane istoty, które znały siebie nawzajem tylko przez dotyk i szept. Szukałyśmy pozycji bez pośpiechu, pozwalając, by gest prowadził gest, a ruch niósł kolejny.

I wtedy nagle znalazłam się nad nią. Spojrzałam jej w oczy. Uśmiechnęła się lekko, odgarniając włosy z mojego czoła.

– Teraz ty… – szepnęłam. I wiedziałam, że kolejna fala dopiero przed nami.

Zaczęło się od pocałunku. Od czułej, pełnej głodu wymiany oddechów i pragnień, splecionych języków i miękkiego ocierania ciał. Jej usta były gorące, namiętne, jakby chciała wgryźć się w moje serce przez wargi. Wtulone, klęczące naprzeciw siebie, pozwalałyśmy, by dłonie i oddechy układały drogę, której nie trzeba było już wytyczać.

A potem, niemal bez słów, tylko spojrzeniami i dotykiem, zmieniłyśmy pozycję. Jakby ciało samo wiedziało, gdzie pragnie się znaleźć. Byłyśmy splecione jak dwie strony tej samej tęsknoty odwrócone, a jednak całkowicie zwrócone ku sobie. Moje ciało unosiło się nad jej, usta odnajdywały jej intymność, jednocześnie czując na własnej skórze miękki żar, który Klaudia słała we mnie z taką czułością, że niemal nie ...

... potrafiłam tego pomieścić.

Oddychałyśmy w tym samym rytmie urywanym, przyspieszonym, łapczywym. Czułam, jak jej język zatapiał się we mnie z rosnącą pewnością, jakby znał każdy mój zakamarek, każdą nutę przyjemności, której już nie próbowałam ukrywać, a ja pragnęłam oddać jej to samo. Delikatnie wsunęłam palce wewnątrz niej, czując, jak jej ciało przyjęło mnie z drżeniem. Poruszałam się rytmicznie, ale z wyczuciem, wciąż całując jej uda i brzuch, jakby moje dłonie i usta musiały mówić naraz.

Dotyk nabierał mocy, a nasze biodra poruszały się w dzikim tańcu napięcia i rozkoszy, nieświadome już niczego poza sobą nawzajem. Klaudia językiem pieściła mnie z zawziętą czułością z taką pasją, że moja dłoń zadrżała w niej mocniej, głębiej. Jej język odnajdywał mój pulsujący koralik z niemal mistycznym wyczuciem, podczas gdy ja, w tym samym czasie, zatapiałam się w niej coraz głębiej palcami i oddechem, pozwalając, by przyjemność pulsowała między nami jak fala światła.

Ciała drżały, dłonie zaciskały się na pościeli i skórze. Wspólnie balansowałyśmy na granicy drżącej, rozciągniętej jak nić, na której tańczyło wszystko: oddech, puls, myśl. A potem…

W jednej chwili, jakby świat wstrzymał oddech przyszło spełnienie. Wspólne. Rozproszone jak światło na wodzie. Moje ciało zawibrowało, a jej wraz z nim. Drżałyśmy, cicho, pięknie, od środka, jakby nasze dusze na moment się zetknęły i już nie chciały się rozdzielać.

Zsunęłam się z niej powoli, wtulając w jej nagie ciało, jakbym wracała do ...