Nimfomanka - Opowiadania Erotyczne

Nimfomanka

... a poza tym miałam wobec niego pewne plany.

– Zadałem niewłaściwe pytanie? – zmieszał się brakiem odpowiedzi.

Patrzyłam na niego bez słowa.

– Za chwilę zrobi się na tyle głośno, że jedyne co będziemy w stanie zrobić, to krzyczeć sobie do ucha.

Poczekałam jeszcze chwilę.

– Będę z tobą szczera, bo mi się podobasz – odpowiedziałam, patrząc mu prosto w oczy – nie mam ochoty iść z tobą do pubu. Nie jestem taka.

– Taka? – Zdziwił się – To znaczy, jaka?

– Taka, jak inne kobiety, z którymi się pewnie wcześniej spotykałeś. Nie chodzę na randki, nie trzymam się z chłopakiem za ręce w kinie albo w trakcie spaceru. Właściwie to ja nie chodzę na spacery. Nie oczekuję też romantycznych kolacji i SMS–ów z wyznaniami miłości.

Był zaskoczony, ale nie dał tego po sobie poznać. Pierwszy to dobry gracz i ciężko go wyprowadzić w pole, ale wtedy dał się podejść jak dziecko.

– To, co robisz?

Milczałam. Siłowaliśmy się przez dłuższą chwilę spojrzeniami, wgapiałam się w jego niebiańskie tęczówki, czując coraz większe podniecenie, wreszcie nie wytrzymałam i rzuciłam:

– Zadajesz niewłaściwe pytanie. Nie jest ważne to, co robię, ważne jest to, czego chcę.

Po jego minie poznałam, że niewiele z tego rozumie. Faceci czasem potrafią być tępi. Wreszcie wysilił szare komórki i wydukał pytanie – klucz.

– To – zawiesił głos – czego chcesz?

Uśmiechnęłam się do niego promiennie i nachylając się, szepnęłam mu prosto w twarz.

– Chcę się z tobą pieprzyć.

Opadła mu ...

... szczęka.

– Posłuchaj. – Moja dłoń spoczęła na jego dłoni, a opuszki palców delikatnie masowały miejsce między jego palcami. Patrzyłam mu prosto w oczy, mówiąc niskim głosem. – Na dole obok ubikacji męskiej jest też kibelek dla niepełnosprawnych. Nie widziałam tu dzisiaj żadnego niepełnosprawnego, a jeśli nawet tu jest, to najwyżej chwilę poczeka, mam to gdzieś. Za moment zejdę tam i będę na ciebie czekała dwie minuty. Nie dłużej i nie krócej, jeśli masz ochotę do mnie dołączyć, zapukaj trzy razy i po krótkiej chwili przerwy jeden raz.

Wyraz jego twarzy, mimo niespodziewanej „oferty” wskazywał na to, że przyjdzie. Wstając z barowego stołka, uniosłam nieco i rozłożyłam lekko nogi, musiał zobaczyć cipkę z krótko przyciętymi włoskami. Lubię prowokować, a jeśli wcześniej miał jakiekolwiek wątpliwości i wahał się, czy pójść za mną, to wtedy pozbył się ich definitywnie. Odwróciłam się, nie patrząc na niego i bez słowa ruszyłam w stronę schodów.

Kibelek, dosyć sporych gabarytów, przystosowano go dla osób jeżdżących na wózkach inwalidzkich. Miał też biało – czarną, błyszczącą terakotę na ścianach oraz podłodze, od której odbijało się niebieskie, fosforyzujące światło ze stroboskopów, a w tle z głośników powoli sączył się leniwie trip–hop. Na szczęście toaleta była też czysta i pachnąca. Przeżywanie miłosnych uniesień w pomieszczeniu śmierdzącym moczem, kałem albo wymiocinami, to średnia przyjemność.

Czekałam około mniej więcej dwie i pół minuty, w międzyczasie zdjęłam ...